Oakleigh Spring Fair

Afgelopen zaterdag zijn we naar een feestdag geweest van de Kindy naast de school. Hier gaan kinderen naar toe het jaar voor ze naar school gaan, en waar Thirza dus in 2014 naar toe mag. Waarschijnlijk al wat eerder omdat er wat kinderen weggaan, maar dat is nog niet helemaal zeker. Maar ze konden alvast even lekker rondrennen in de nieuwe wilde tuin, zich laten schminken, hun haar laten spuiten en koekjes versieren.

Vorige week nog de verjaardag van Edward,
klasgenoot van Tijn en voetbalvriend van Milan

's Middags/'s avonds waren we uitgenodigd bij een vriendje van Tijn thuis (Nick). Dat gezin komt uit Zuid-Afrika en woont nu 3 jaar in Australië. Wel weer leuk om zo weer wat nieuwe mensen te leren kennen. Ik kende het jongetje al weer van term 1 toen ik altijd meeging met het schoolzwemmen. Een ongelooflijk druk en ondeugend jongetje dat je constant in de gaten moest houden. Toen ik er vervolgens later achterkwam dat daar de superrustige, lieve en bescheiden moeder bijhoorde waar ik altijd de leesboeken mee wisselde, was de verbazing eigenlijk groot. Maar hij bleek slecht tegen allerlei kunstmatige kleur-, geur- en smaakstoffen te kunnen, en sinds ze dat uit zijn dieet heeft geschrapt, is hij compleet veranderd en zijn Tijn en hij goede vrienden geworden. Twee even grote/kleine mannetjes die elkaar graag knuffelen.

Tijdens het eten werd ik ook wat wijzer over de Oakleigh Spring Fair. Ik had al vaag het idee gekregen dat dit een groots iets was, gezien de overdosis mailtjes die ik er telkens over binnenkreeg, maar kon me er nog niet goed toe zetten om het allemaal eens goed door te laten dringen. Luister en huiver: er worden tijdens de spring fair zo'n kleine 1000 potten (zelfgemaakte!!) jam verkocht, zo'n 600 cakes, muffins etc., er zijn workshops, een band, rommelmarkt uiteraard, verkoop van allerhande crafts ($ 2500), eten/drinken, spelletjes en nog veel en veel en veel meer. Vorig jaar hadden ze zelfs geregeld dat er een helicopter van 7 News op de oval landde die een verslag maakte van de Fair. Omzet vorig jaar zo'n $ 90.000!!

Het is dus een groot, erg groot evenement, wat alle mailtjes verklaart. Elk jaar krijgt sowieso een activiteit toegewezen dus ik word nu achter mijn broek gezeten voor de sweets stall voor Year 1 en de cakes stall voor Year 2. Arme moeders die hun hand hebben opgestoken om coördinator te zijn van zo'n jaar, want dat is niet niks. Je moet dus (ouders van) zo'n 3 a 4 klassen in beweging zien te krijgen en eigenlijk je eigen broek ophouden, want je moet ervoor zorgen dat mensen geld doneren om ingredienten te kopen en je moet mensen hebben die alles koken, bakken, maken enz. Ik dacht eerst: ik geef wel geld, want ik ben niet zo goeie bakster. Maar toen ik van Nicks moeder hoorde dat zij vorig jaar als coördinator van de Prep jam stall eigenhandig 200 potten jam had gemaakt omdat er veel ouders alleen geld gaven en niet zelf jam wilden maken, leek me dat toch ook wat egoïstisch. Ik ga dus binnenkort misschien maar eens wat proefbaksels maken om me een beetje voor te bereiden.

Oh, en je mag ook wel een spaarpotje aan gaan leggen geloof ik voor de Fair dag, want met alleen de donaties in de vorm van geld, tijd, spullen enz. vooraf ben je er natuurlijk niet! Op de dag zelf moet je natuurlijk ook je portemonnee trekken om al die zelfgemaakte jam, cake, sweets, crafts weer terug te kopen. Ik hoor bedragen rondgaan van enkele honderden dollars die met gemak op zo'n dag uitgegeven worden... Ik houd jullie wel op de hoogte van mijn vorderingen en na 7 september krijgen jullie ongetwijfeld een verslag...